Dhondt-Dhaenens
Deurle is een deelgemeente van Sint-Martens-Latem ten zuiden van Gent in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Tot 1977 was het een zelfstandige gemeente. Deurle ligt aan de Leie. In Deurle ligt het Museum Dhondt-Dhaenens met de kunstverzameling van Jules en Irma Dhondt-Dhaenens. Verder liggen hier het Museum Gust De Smet (in het voormalige woonhuis van de kunstenaar) en het Museum Leon De Smet. Meubelontwerper en designer Maarten Van Severen bouwde er voor de tweelingbroers Boxy een keukenpaviljoen in de oude tuin (Villa Rustoord 1904) van schilderes Jenny Montigny, leerlinge en minnares van Leieschilder Emile Claus. De Sint-Aldegondiskerk van Deurle is van baksteen en gebouwd in neoclassicistische stijl. Op het kerkhof liggen verschillende bekende kunstenaars begraven, waaronder Gust De Smet, Leon De Smet, Xavier De Cock, Albert Claeys, Piet Bekaert en Luc-Peter Crombé. En ook de schrijver Gaston Martens is er begraven. Sinds lang uit het dorpsbeeld verdwenen is de molen van Deurle. Werd gebouwd omstreeks 1592 en stond op de hoogste punt van het dorp, de Molenberg. In 1918 werd hij door de terugtrekkende Duitse troepen vernield. Schrijver Cyriel Buysse kocht de Molenberg van de laatste molenaar, Serafien De Baere. Buysse liet naast de heropgeknapte molen een palenwoning bouwen, waar hij menig roman neerpende.
Auteur: RouteYou Info
Meer informatie
Museum

Huys De Cocker
Huys De Cocker is genoemd naar Jozef De Cocker, heemkundige, die hier leefde tot 2002. Hier wordt ook zijn archief bewaard, dat een schat bevat aan regionale historische informatie. Dit huis werd gebouwd aan het eind van de 18de eeuw. Een eiken balk in de voornaamste kamer draagt de inscriptie 1775. Het huis is opgetrokken uit Scheldesteen, wschl. gebakken in één van de veldovens hier in de meersen van de Scheldevallei aan de voet van Melsen. Cyriel De Cocker, vader van Jozef baatte een aantal grote veldovens aan de Schelde uit vanaf 1921.
Jozef De Cocker werkte hier aan zijn boek over de geschiedenis van Melsen. Hij verzamelde ook een massa gegevens over de streek. Die informatie kan je nu nog steeds zien in het historisch archief dat hier gevestigd is.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Bibliotheek

't Kinderkasteeltje
’t Kinderkasteeltje heeft een geschiedenis waarin de zorg voor kinderen centraal staat. Momenteel huisvest ’t Kinderkasteeltje een kinderdagverblijf en een Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning. De baronessen Louise en Augusta Kervyn de Volkaersbeke bouwden het neogotische kasteel ‘La Tourelle’ in 1882. Het oorspronkelijke kasteel in L-vorm met hoektoren, vormt het rechterdeel van het huidige gebouw. In 1912 schenkt de familie het kasteel aan de cisterciënzerinnen van Gent. Na diverse verbouwingen brachten de zusters er in 1922 het 'Gesticht voor Voedsterlingen – De Onbevlekte' in onder. In 1931 werd de kapel aangebouwd. De voorgevel van het gebouw heeft een galerij op zuilen met een bekronend terras. De gevel van het oorspronkelijk kasteel heeft een brede trapgevel en wordt op de begane grond gemarkeerd door een serre met gebogen dak op gietijzeren zuiltjes. De originele glasbekleding van het plafond is nog aanwezig. Na de eerste Wereldoorlog was er grote nood aan kinderopvang want er waren toen veel alleenstaande moeders en verzwakte kinderen. Na de verbouwingen in 1922 konden de zusters een zeventigtal kinderen opvangen. In 1947 erkende Kind & Gezin het dag- en nachtverblijf voor kinderen. Tot de jaren ’70 waren er constant een negentigtal kinderen tussen 0 en 3 jaar aanwezig. Vanaf 1975 vestigden zich vele jonge gezinnen in Nazareth en steeg de vraag naar kinderdagopvang. De zusters startten op eigen initiatief een dagverblijf. De toeloop was zo groot dat de zusters een volledige verdieping van het kasteel vrijmaakten voor de opvang van 30 kinderen. In 1995 schakelde het dag- en nachtverblijf om naar een Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning. Vanaf dan staat het centrum in voor een intensieve begeleiding van het kind en zijn gezin in moeilijke periodes. De sociale en pedagogische dienst werd sterker uitgebouwd. Een gedeelte van de residentiële opnames werd afgebouwd in het voordeel van semiresidentiële en ambulante begeleidingen. De omschakeling ging eveneens gepaard met grote verbouwingswerken om de pedagogische kwaliteit van het verblijf te verbeteren. De verbouwingen verliepen steeds met respect voor de authenticiteit van het gebouw. In 1998 kregen het CKG en kinderdagverblijf een nieuwe naam: ‘t Kinderkasteeltje. U kunt het oudste gedeelte van het kasteel, de kapel en de tuin vrij bezoeken. Een kleine tentoonstelling belicht de evolutie van deze zorginstelling en toont tekeningen van het gebouw door kinderen die in 't Kinderkasteeltje verblijven.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Gebouw

Bunker
In Nazareth zien we hier en daar nog een betonnen bunker in het landschap staan. Deze bunkers werden in de jaren 1930 gebouwd door het Belgisch leger als verdedigingsmiddel bij een eventuele aanval door Nazi-Duitsland. Verschillende exemplaren zijn ondertussen verdwenen maar op ons grondgebied zijn er nog 15 over, d.w.z. 73,3% van het oorspronkelijke aantal. Men vindt er nog een aantal voorliniebunkers met onder andere een aantal voor 47mm kanonnen. Er waren nog een aantal commandobunkers op de tussenlijn maar daar is er maar één van de drie meer terug te vinden. Er zijn ook nog zes achterliniebunkertjes waarvan één zwaarder type. Net voor u de Nazarethse bossen inrijdt kan u in de verte één van de overblijfselen van deze bunkers zien.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Gebouw

De nieuwe gemeentelijke sporthal
Ze is gelegen aan de achterzijde van de kleine sporthal waar de Pelgrimroute startte. Deze sporthal is gebouwd in 2008 en bestaat uit een grote sporthal met 3 speelvelden, een judozaal en 2 squashcourts. Deze hal en is samen met de voetbalsite, de Finse Piste en de kleine sporthal the place to be als u aan sport wil doen. Na afspraak met de afdeling vrije tijd op het gemeentehuis of de zaalwachters in de gemeentelijke sporthal kan u gratis een kleedkamer met douche reserveren en gebruik maken van de afspuitinstallatie.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Sportcomplex

Mac Pudding
Waar dorstige fietsers terecht kunnen voor een drankje en een hapje, binnen of buiten op het ruime terras aan de oever van de Schelde.
Sluis 7
9810 EKE - NAZARETH
Sluitingsdagen: dinsdag & woensdag
Keuken: Belgische
Budget: - 25 Euro
Restaurant

Scheldevallei
Zingem is gelegen in de alluviale vlakte van de Schelde, in het overgangsgebied van Zandig- en Zandlemig- Vlaanderen. De randgebieden van de Schelde zijn langs de Oostzijde begrensd door een duidelijke stijlrand en ten Westen een alluviale vlakte. Landschappelijk en geomorfologisch omvat Zingem twee zones: a) De grachtenrijke, onbewoonde Schelde vallei, met uitgestrekte weilanden en enkele afgesneden meanders, de groene long = logo gemeentelijk briefhoofd b) de zacht oplopende westelijke helling van het Scheldedal met meer akkerland. Er werd lange tijd klei gewonnen en wissen (=twijgen) en wijmen gekapt op de lage wilgenstobben. De gemeente Zingem heeft dan ook een lange traditie in het bakken van de bekende scheldesteen en het vlechten van manden en het maken van zitmeubelen. De kleiputten en rietvelden van weleer zijn vandaag een grachtenrijk gebied met een interessante fauna en flora. Zingem heeft heel wat natuurgebieden, in de Weistraat hebben we: Kleiput Van De Moortele, Het Natuurreservaat de Weiput met kijkhut en De Bulck. Er zijn verschillende meanders die nu worden gebruikt als viswaters zoals de Spettekraai en de Messureput, en aan het Rijtbos. We hebben ook waardevolle weilanden zoals de Groot- en Kleinmeers. We bekijken het landschap van de Scheldevallei van aan het Meuleken ’t Dal en zien: Het Alluvium van de Schelde: in het W een vlakke – en een Oostelijke steile rand. Uitzicht over Kleinmeers laaggelegen weiden langs de Schelde Ingang kerk van Meilegem en kerktoren van Beerlegem Kasteel Grenier te Gavere. Kazerne van luchtmacht (Mess officieren). Radar (Radom) te Semmerzake.
Uitzichtspunt

Onze-Lieve-Vrouwkerk
De oorsprong van de kerk komt voort uit een legende. Rond 1242 richtte de bisschop van Doornik, Walter De Marvis, de parochie op. Door de jaren heen onderging de plaats van aanbidding vele veranderingen, maar er bestaat geen charter over de oorsprong van de werkelijke kerk.
Op 16 augustus 1653 brandde de kerk af nadat deze door de bliksem was getroffen. In 1860 werd ze voor de tweede keer door de bliksem getroffen en vrijwel volledig door het vuur verwoest. Op 28 augustus 1865 werd de nieuwe kerk ingehuldigd door monseigneur Bracq.
De belangrijkste curiositeiten van de kerk zijn de prachtige preekstoel, het beeld van de Geboorte van de Maagd Maria en het beschermde orgel.
Elk jaar, ter gelegenheid van het feest van de Geboorte van de Maagd Maria (op 8 september), wordt het beeld tijdens een processie gedragen. De gelovigen bidden dan terwijl ze van kapel naar kapel gaan, allemaal versierd. Deze processie dateert van vóór 1400.
Het orgel is gebouwd door Jan Vergaert tussen 1868 en 1873 met onderdelen die zijn geërfd van de failliete orgelbouwer Van Peteghem. Het werd in 1951 volledig omgevormd door meneer Loncke. Het front is geheel van hout, bedekt met aluminiumbronze. De pijpen dateren uit vier verschillende periodes. In 1980 werd dit orgel als beschermd monument geclassificeerd.
Auteur: Itinéraires cyclistes BMW
Kerk

Sint-Bavokerk
De gotische zijbeuken zijn even hoog als de middenbeuk en dateren van circa 1500. In 1635 kreeg de toren zijn huidig uitzicht. Het is een hoge, elegante, achthoekige, naald met vier siertorentjes langs de rand. Van de originele romaanse kerk resten nog de oostelijke toegemetselde rondbogen. Tot begin 1700 lag de vloer van de kerk veel lager, hiervan getuigen de pijlers in het portaal die deels in de grond zitten. Het hoofdaltaar is in wit marmer (1847) en draagt een reliëfbuste van Jezus. Het grote schilderij ‘Jezus aan het kruis’ daarboven (1632) is van de hand van Gentenaar Antoon Van den Heuvel. Links en rechts staan de grote houtgesculpteerde, witte beelden van de HH. Petrus en Paulus. Rondom het hoogkoor hangen de schilderijen van de vier evangelisten. Het altaar van de zuiderbeuk is toegewijd aan de HH. Bavo en Catharina van Alexandrië. De heilige Catharina is op twee plaatsen aanwezig. In de nis boven het altaar staat het houten beeld van patroonheilige H. Bavo. Het altaar van de noorderbeuk is toegewijd aan O.-L.-Vrouw met het schilderij ‘De Boodschap aan Maria’ van Thomas Blaton (1816). Boven in de portiek bevindt zich een grisaille op doek ‘Maria met kind en rozenkrans’ (18e eeuw). Tal van andere beelden en meubilair vervolledigen het decor, onder andere een oud gepolychromeerde beeld 'Christus op de koude steen' in Balegemse steen. Tegen de noordelijke buitenmuur bevindt zich de 'Calvarie', een houten beeldengroep uit de 18e eeuw.
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Lange Munte
De Lange Munte is een straat in de Belgische plaats Scheldewindeke. De straat is een onderdeel van de N415 tussen Oosterzele en Brakel. Het noordoostelijk stuk van de Lange Munte is een asfaltweg, het zuidwestelijk stuk een kasseiweg, die als kasseiweg nog verder loopt als de Staatsbaan in Gavere.
De Lange Munte is een onderdeel van een oude landelijke verbindingsweg tussen Dendermonde en Oudenaarde. Deze weg werd van Scheldewindeke tot Meilegem aangelegd boven op een langgerekte kouterrug. Het tracé was al aangeduid op de Ferrariskaart uit de jaren 1770.
Auteur: Wikipedia
Straat

Sint-Annakerk
De Sint-Annakerk in het Belgisch dorp Bottelare is een kerk toegewijd aan de heilige Anna. De kerk werd tussen 1641 en 1663 opgetrokken in barokstijl om de talrijke bedevaarders voor de te kleine plaatselijke Sint-Annakapel op te vangen. Het bovenste gedeelte van de toren uit 1873 naar een ontwerp van architect Théophile Bureau, bevat een uurwerk- en klokkenkamer. Als bouwmateriaal werd baksteen en Balegemse steen gebruikt. Haar 17e-eeuws barok interieur werd bewaard. Het bevat een kerkorgel gebouwd door Pieter Van Peteghem, een 15e-eeuws gotisch wijwatervat en een 17e-eeuws hoofdaltaar met antependium van de heilige Anna.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Standbeeld Brouwer
Het standbeeld herinnert aan de voormalige brouwerij De Wever. In 1892 kocht Theophiel Prosper De Wever (1869-1915) toen wonende in Ooike (Wortegem-Petegem) de vroegere Brouwerij Excelsior (1877) over van P. Van der Stricht. De familie Van der Stricht bouwde later een grotere brouwerij Brouwerij Excelsior uit aan de Steendam te Gent. Na het overlijden van de stichter De Wever zetten zijn vrouw Leonie Van de Casteele (1870-1926) en de zonen de activiteit verder. De brouwerij bleef bestaan tot in 1983, tot de overname door Brouwerij Kronenbourg. De familie De Wever baatte - in de derde generatie - het bedrijf nog verder uit als bierdepot, ondertussen is ook die activiteit als stilgelegd. Bekendste bieren waren Duc, Hercule Pils, Stout, Oud Bruin en Export. De brouwerij en de woningen, die in 1934 werden verbouwd, staan er nog steeds aan de Brouwerijstraat. Het bier werd gebrouwen met water uit een eigen bron die binnen het bedrijf lag. In noodgevallen kon men een beroep doen op een bovengrondse bron bij de familie Vermassen in de nabijgelegen Kuiperstraat. Die bron is nu nog altijd vanaf de openbare weg goed zichtbaar.
Auteur: pmoerman
Standbeeld

Hospicebossen
Na de Tweede Wereldoorlog werd een deel van de Hospicebossen ingenomen door een legerkazerne. In het kader van de Koude Oorlog werd hier een 'verborgen' brandstofvoorraad aangelegd in sterk beveiligde reservoirs. Na de val van de Berlijnse Muur verloor de kazerne echter zijn doel.
Auteur: Dromos
Bos

Bunker A35
Het betreft een Belgische bunker, opgetrokken als onderdeel van het Bruggenhoofd Gent. Deze verdedigingsstelling werd tussen 1934 en 1938 aangelegd op acht kilometer ten zuiden van Gent ter verdediging van het nationaal reduit. De aanleg hiervan kaderde in de fortificatiepolitiek die België na de Eerste Wereldoorlog voerde.
De bunker bestaat uit een L-vormig toegangssas en twee bunkerruimtes, elk met een getrapte schietopening aan oostelijke zijde. Een ‘oreillon’ (uitstekende muur) ter hoogte van de zuidoostelijke hoek diende als bijkomende bescherming van deze schietopeningen.
De bunker was gecamoufleerd als een bijgebouw bij de hoeve. Hiertoe werden de afgeronde betonnen hoeken van de bunker achter gemetselde hoeken gebracht. Het geheel werd gecementeerd. De beide schietopeningen zaten ingewerkt in zogenaamde vensters die bestonden uit twee luiken uit gegalvaniseerde metalen platen waarop langs de buitenzijde houten raamprofielen waren gekleefd. Aan één andere zijde was nog een bijkomende vensteropening gesimuleerd. De omlijstingen van deze gesimuleerde openingen zijn nog te zien. Op de bunker werd een zadeldak uit rode dakpannen aangebracht. Boven het toegangssas werd een plat dak gelegd, met een bewaarde geprofileerde dakrand.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Bunker

Jaagpad langs de Schelde
Matthias M.R. Declercq schreef in 2016 een boek over een groep wielrenners die elkaar langs dit jaagpad leerden kennen. Vijf jongens, vijf aardige jongens. Min of meer bij toeval ontmoeten ze elkaar in de loop van een paar jaar, aan het begin van deze eeuw, omdat ze alle vijf één doel kennen: de koers. Ze ambiëren allemaal een carrière als profrenner. Op het jaagpad langs de Schelde, van Gent naar Oudenaarde, trainen ze samen. Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Ze zijn jong, viriel, populair, en schoppen het inderdaad tot profwielrenner. Their finest hour, als ze het eenmaal zijn. Maar het leven blijkt harder dan de droom. Wat hen samenbracht, de koers, rukt hen ook uit elkaar. Ongenadig en definitief. Vijf jongens, vijf aardige jongens.
Auteur: Dromos
Pad

Burgerlijk Godshuis
Het Burgerlijk Godshuis is een neogotisch bakstenen gebouw, opgericht in 1878, met zijtrapgevels en een zeshoekig houten klokkentorentje onder een leien naaldspits. Het gebouw heeft al talrijke functies bekleed. In het begin van de 20e eeuw werd er een armemeisjes- en kantwerkschool in ondergebracht. Later was dit gebouw gekend als het plaatselijke bejaardentehuis 'Wielkine'. Na de bouw van een nieuw OCMW-rusthuis in de Stropstraat (1995) kreeg het ondertussen geklasseerde gebouw een polyvalente bestemming.
Gebouw

Hotel In 't Boldershof
In het schilderachtige Deurle met musea en prachtige wandelpaden. Een authentieke herberg met knusse kamers, een uitgebreid ontbijt. Een verademing voor de zakenman die eens iets anders wil, en een must voor de toerist die de Leiestreek wil bezoeken. Fietsknooppunt: 20-86 LO lusvormige fietsroutes in de buurt: Leiestreekroute, de Elfdorpenroute en de Milieuroute Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Simon Brijsse
Hotel

Balegem
De Balegemse stokerijfeesten - een initiatief van de Orde van den Baleghemschen genever - zijn uitgegroeid tot een waar volksfeest met oude ambachten, muziek en vertier maar vooral een ode aan 'nen goeien ouwen Baleghemschen'. Rendez-vous om en rond Stokerij Van Damme tijdens het laatste weekend van augustus. Decennia lang al gaat - op de avond van Palmzondag - in Moortsele het passiespel uit. Op diverse podia in de dorpskern wordt het lijdensverhaal opgevoerd door honderden vrijwilligers.
Auteur: phr
Geologisch punt

Sint-Pietersbandenkerk
Ingeplant ten noorden van de straat, op de hoek met de huidige Sint-Pietersstraat afdalend naar de Schelde, met nog gedeeltelijk ommuurd kerkhof met ijzeren toegangshekken. Oudste vermelding van een kerk in een diploma van keizer Otto II van 977. In 1117 wordt het patronaat van de kerk door Burchard, bisschop van Kamerijk aan de abt Godefridus van Ename geschonken en dit tot eind 18de eeuw. Het oorspronkelijke romaanse kerkje, opklimmend tot de 12de eeuw, had de vorm van een driebeukige kruiskerk met vierkante kruisingstoren en recht afgesloten koor en was volledig opgetrokken uit Doornikse steen. Enkel de onderbouw van de toren met zware pijlers en rondbogen bleef tot op heden bewaard. In de loop van de 13de-14de eeuw werd de kerk in Scheldegotiek aangepast met onder meer de nog bewaarde achtkantige geleding van de toren. In de 18de eeuw wordt melding gemaakt van belangrijke veranderingen. Deze kerk is ons bekend door een tekening van A. Van Lokeren van 1840 en de beschrijving van F. De Potter en J. Broeckaert. Vanaf 1885 werden door architect Auguste Van Assche plans ingediend om koor, transept en toren te restaureren en de kerk te vergroten. Na vernieuwing en vergroting van het schip bleken koor en transept in te slechte staat en werden gereconstrueerd. Enkel de toren bleef behouden en werd gerestaureerd. Nieuwe kerk in neo-Scheldegotiek volledig opgetrokken uit Doornikse steen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Sint-Martinuskerk
Het is niet te achterhalen wanneer zich in Schelderode een eerste kerk of kapel bevond. Zeker is dat er een kapelanij gevestigd was, toegewijd aan de Heilige Catharina, waarvan het altaar toebehoorde aan de Gentse Sint-Pietersabdij. De kapelaan was op dat ogenblik afhankelijk van de pastoor van Bottelare. In de 14de eeuw stond er op de plaats van de huidige kerk reeds een éénbeukige kerk waarvan het noordelijke transept met de O.-L.-Vrouwkapel is overgebleven. De achtkantige viering- of kruistoren in bak- en zandsteen dateert uit de 15de eeuw en is sedert 12 mei 1947 een beschermd monument.
In 1695 werd de kapelanij tot parochie verheven en werd de toen bestaande, éénbeukige kerk toegewijd aan de Heilige Martinus. Marcus De Laet werd de eerste pastoor. Hierna bouwde men een schip in gotische stijl.
In 1730 werden de relikwieën van de Heilige Blasius uit Bottelare overgebracht naar Schelderode. Het noordelijke transept werd in 1764 uitgebreid met een kruisbeuk, maar deze werd pas in 1880 opgenomen in de kerk. Omstreeks 1870 bestond de kerk uit een koor, een middenbeuk met schip, een O.-L.-Vrouwkapel met kruisbeuk en een kleine sacristie. Op dat ogenblik maakte Florimond Van de Poele nieuwe schetsen om de kerk te verbouwen. Pas na zijn dood (in 1875) werden deze in 1878 gerealiseerd door architect Auguste Van Assche. De kerk kreeg hierdoor een mooi, gelijkvormig neogotisch uitzicht.
De kerk is een beschermd monument sedert 9 juli 1997, waarna in 2006 opnieuw een grondige restauratie plaatsvond.
Auteur: JAN060

Galerij Kunstforum aan de maandaghoek
De galerij werd opgericht in 1969, toen hier een tentoonstelling met werken van Octave Landuyt georganiseerd werd. Enkele jaren later reeds nam ze in de internationale kunstwereld een belangrijke plaats in. De galerijhouder, Albert Van Wiemeersch, slaagde erin om onder andere kunstenaars van de “Cobra”-stroming naar Vlaanderen te brengen. Karel Appel, Corneille, Alechinsky, Lucebert, Wallace Ting, Hugo Claus, Roger Wittevrongel en heel wat andere kunstenaars stelden in het Kunstforum hun werken tentoon. Galerij “Kunstforum” gaf jarenlang ook het gelijknamige, toonaangevende kunsttijdschrift uit.
De hoek van de Langeweide en de Gaversesteenweg staat al sinds 1550 bekend als de “Maendach houc”. Hier bevond zich vanaf 1913 het café van “Juulken Den Duiver”. Dit was het stamcafé van de steenbakkers. Jules Van Haudenhuyse was naast caféhouder ook klompenmaker.
Auteur: JAN060
Erfgoed

Neoclassicistisch burgerhuis
Het alleenstaand burgerhuis in neoclassicistische stijl, aan de rechterzijde, werd omstreeks 1878 gebouwd door Celestin Vander Schueren, oliefabrikant en gedurende 32 jaar burgemeester van Schelderode. Later kocht Odilon Daem, onderwijzer en koster-organist in Schelderode, het aan. Naast het huis werd een bijgebouw voorzien met stallen en een bakoven en er werd een serre bij gebouwd. De woning werd omstreeks 1988 gerenoveerd.
Op 10 februari 2000 werd het geheel – inclusief de voortuinafsluiting met hekwerk - beschermd als monument.
Even verderop links, in de Molenstraat, bevindt zich de Smessewegel. De naam verwijst naar de smidse met bijhorend café “De Smesse” die zich lange tijd op de hoek van de Molenstraat en de Smessewegel bevond. Op het einde van deze wegel begint de Ronkaardwegel, naar de meikevers of “ronkaards” die de kinderen ooit vingen in de haag die zich hier bevindt. Een zijweg van deze wegel is de “Martinusgang”, eveneens een trage weg die vroeger ook “’t gangske” of “’t ketske” genoemd werd. De naam verwijst naar de Sint-Martinuskerk, waar deze wegel heen leidt.
Auteur: JAN060
Erfgoed

Deurle
Deurle is een deelgemeente van Sint-Martens-Latem ten zuiden van Gent in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Tot 1977 was het een zelfstandige gemeente. Deurle ligt aan de Leie.In Deurle ligt het Museum Dhondt-Dhaenens met de kunstverzameling van Jules en Irma Dhondt-Dhaenens. Verder liggen hier het Museum Gust De Smet (in het voormalige woonhuis van de kunstenaar) en het Museum Leon De Smet. Meubelontwerper en designer Maarten Van Severen bouwde er voor de tweelingbroers Boxy een keukenpaviljoen in de oude tuin (Villa Rustoord 1904) van schilderes Jenny Montigny, leerlinge en minnares van Leieschilder Emile Claus.De Sint-Aldegondiskerk van Deurle is van baksteen en gebouwd in neoclassicistische stijl. Op het kerkhof liggen verschillende bekende kunstenaars begraven, waaronder Gust De Smet, Leon De Smet, Xavier De Cock, Albert Claeys, Piet Bekaert en Luc-Peter Crombé. En ook de schrijver Gaston Martens is er begraven.Sinds lang uit het dorpsbeeld verdwenen is de molen van Deurle. Werd gebouwd omstreeks 1592 en stond op de hoogste punt van het dorp, de Molenberg. In 1918 werd hij door de terugtrekkende Duitse troepen vernield. Schrijver Cyriel Buysse kocht de Molenberg van de laatste molenaar, Serafien De Baere. Buysse liet naast de heropgeknapte molen een palenwoning bouwen, waar hij menig roman neerpende.Meer informatie op linkAuteur: jurgendegrooteMeer informatie
Auteur: wim dhont
Deelgemeente

Koffiebar Bellevue
In 't kort gezegd en geschreven... Na een carrière van 22 jaar als verpleegkundige en 10 jaar als traiteur "de kookzuster", was het tijd voor iets nieuws... Het voormalige stoffenmagazijn van mijn ouders werd in enkele maanden eigenhandig omgebouwd tot een gezellige ontmoetingsplaats. Je kan hier op 't gemak iets drinken of een taartje snoepen, alleen of met collega's of vrienden.. Alle meubels zijn tweedehands - uit het stoffenmagazijn, van de kringloopwinkel of gekregen van kennissen, familie en een oud lief...de taartbordjes hebben allemaal een eigen verhaal.. "Dagvers" en "huisbereid" zijn de sterkste Bellevuetroeven. Ik dank mijn ouders voor de kans die ik kreeg(ze wonen nog steeds boven de koffiebar), mijn echtgenoot voor al het verbouwwerk en al mijn klanten die ervoor zorgen dat Bellevue nog steeds bestaat, ondanks 2 lockdowns... Op 30 september 2018 ging de deur voor 't eerst open en elke dag opnieuw kom ik met plezier werken, dankzij jullie allemaal..want zonder klanten, géén koffiebar.. Mie Openingsuren donderdag - Gesloten vrijdag - 08:15–20:00 zaterdag - 08:15–18:30 zondag - 08:15–18:30 maandag - 08:15–18:30 dinsdag - 08:15–18:30 woensdag - Gesloten
Auteur: Vespa Club Tessenderlo
Cafe

Windekemolen
De Windekemolen (of Vissersmolen) is een houten graanwindmolen, eigendom van de provincie Oost-Vlaanderen.
Op het einde van de 18de eeuw stond er, weliswaar iets meer oostwaarts, reeds een houten staakmolen op de grens van Balegem en Scheldewindeke. In 1910 brandde deze molen af en liet molenaar De Visscher een bestaande molen uit Denderwindeke overbrengen. Deze molen, ook wel eens ‘Vissersmolen’ genoemd, dateert van ca. 1815 en kwam oorspronkelijk uit Mark (Henegouwen). De molen bleef in gebruik tot ca. 1959. In 1978 werd de molen beschermd als monument.
In 2015-2016 werd de molen grondig nagekeken en maalvaardig gerestaureerd. Sinds de lente van 2018 is de molen in volle glorie hersteld en regelmatig open voor het publiek.
Deze molen heeft een grote erfgoedwaarde omdat het in horizontale doorsnede de omvangrijkste nog bestaande staakmolen in Oost-Vlaanderen is en de enige in de provincie met armwielen.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Windmolen

Sint-Agathakerk
Oudste vermelding van de kerk teruggaand tot 1155 toen de bisschop van Kamerijk het patronaatschap afstond aan de Gentse Sint-Baafsabdij. Oorspronkelijk toegewijd aan de Heilige Blasius, later (vermoedelijk sinds de 18de eeuw) aan Sint-Agatha die als bedevaartheilige in de kapel werd bezocht voor borstziekten. Volgens een legende zou een Franse prinses lijdend aan een ongeneeslijke borstkwaal zich tot Sint-Agatha hebben gewend en uit dankbaarheid voor genezing de kapel te Landskouter hebben vervangen door een kerk.
Auteur: Toerisme Oosterzele

Jenny Montigny - "Kleuterschool te Deurle" - mudel Deinze
De kloosterzusters van de Orde van Sint-Vincentius à Paulo onderwezen in de Sint-Jozefschool. Ook wel aangeduid als ‘bewaarschool’, vond de kinderloze Jenny Montigny er inspiratie voor talloze werken. Montigny had een levenslange verhouding met de 26-jarige oudere Emile Claus nadat ze bij hem lessen volgde.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Emile Claus - "Zicht op Deurle", 1920 - privéverzameling
Vanop de Molenberg, de heuvel waarop de ‘paalwoning’ van Cyriel Buysse stond, ontplooit zich een schitterend panorama: een slingerende Leie doorsnijdt de weiden, met op de voorgrond het kerkje van Deurle. Dit werk werd gemaakt tijdens één van de talloze bezoeken van de schilder aan zijn vriend-schrijver.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Schepenbrief van Bochoute
De schepenbrief van Bochoute is een oorkonde uit mei 1249. Het is een van de oudste officiële documenten die geheel in het Nederlands zijn geschreven en bovendien een expliciete datering draagt. De oorkonde werd uitgevaardigd door de schepenen van Bochoute, nu een gehucht in het Vlaamse dorp Velzeke (Zottegem), en bezegelde een grondtransactie tussen de herenboer Boudewijn Molniser (Molenijzer) uit het Bochoutse gehucht Dallem en de Gentse burger Hendrik van den Putte. Het is de vroegste bewaard gebleven akte die in de Nederlandse taal is opgesteld. Gebruikelijk als voertaal voor oorkonden en akten was het Latijn.
Auteur: Pascal Brackman
Monument

Hoeve
Hier werd gezocht naar het verdwenen paneel De Rechtvaardige Rechters. Het was de villa van oogarts Van de Velde op de Betsberg. Deze locatie behoort tot een bekende doktersfamilie uit Wetteren. De pater familias, inmiddels overleden, was gefascineerd door de diefstal en voerde zelf zoektochten uit, maar zonder succes. Ook recente huiszoekingen op het domein leverden niets op, ondanks een geloofwaardige tip aan het parket van Oost-Vlaanderen.
Toen Gentse speurders twee dagen lang met man en macht dit uitgestrekt domein in Oosterzele uitkamden, botsten ze in een leegstaande hoeve op een wandkast. Die was zo geconstrueerd dat ze kon worden weggeschoven om een geheime bergplaats te onthullen.
Auteur en expert Kurt Impens: “Toen in 1972 professor Jerome Seghers in het geheim met een limousine vijftien kilometer buiten Gent werd gevoerd om het belabberde paneel op te lappen, had hij het al over een wandkast die eerst verschoven moest worden”. Dit zou deze plaats kunnen geweest zijn.
Auteur: Mediahuis België

260301 LVA Rit 1 Balegem
Van Dorpsstraat, 9831 Deurle, België
Naar Dorpsstraat, 9831 Deurle, België
Routering Racefiets - kortste